Ze względu na to, że charyzmatem wspolnoty Woda Życia jest ewangelizacja oikos, dwa podstawowe materiały formacyjne dla każdego członka wspólnoty do adhortacja Ojca Świętego Franciszka Evangelii Gaudium oraz Kurs Liderów. Podręcznik Ewangelizacji Komórek Parafialnych autorstwa ks. Pigi Perini z Mediolanu, związany z metodą ewangelizacji OIKOS.

Evangelii Gaudium      Kurs Liderów

W naszej wspólnocie prowadzona jest formacja w celu pogłębienia relacji członków wspólnoty z Bogiem, przygotowania do ewangelizacji oraz rozpoznania i podjęcia życiowego powołania w Kościele poprzez małżeństwo lub życie w bezżenności dla Królestwa Bożego w kapłaństwie, zakonie, życiu konsekrowanym, misyjnym czy samotnym. Formacja ta ma wymiar intelektualny, duchowy, ludzki i misyjny, i dokonuje się w trzech etapach. Pierwsza, podstawowa formacja ma miejsce na spotkaniach ogólnych, w komórkach, podczas rekolekcji oraz poprzez pracę własną, w tym na podstawie materiałów przesyłanych przez moderację. Kolejnym etapem formacji jest służba we wspólnocie, a więc zaangażowanie w dzieła wspólnoty – diakonie, ewangelizacje, akcje charytatywne itd. Etap ten prowadzi do kolejnego, wyrażającego się przez podjęcie odpowiedzialności, zostanie animatorem, odpowiedzialnym za pewien obszar ewangelizacji, liderem diakonii, liderem modlitwy wspólnotowej, prowadzącym nauczania, moderatorem.

Formacja prowadzi do pogłębienia przyjaźni z Bogiem i do odnowienia człowieka w każdym wymiarze, także relacji międzyludzkich. Rozwój w bliskości z Bogiem prowadzi przez naturalne etapy oczyszczenia, oświecenia i zjednoczenia, przeżywane w kontekście całego życia, poszczególnych etapów formacji czy konkretnych dzieł. Naturalnymi spoiwami tych etapów są kryzysy, przez które przechodzimy. Jest to szczególny czas łaski, w którym Pan zaprasza nas do ,,pozostawienia siebie”  dla ,,wzrostu w miłości”, by ,,zwlec z siebie starego człowieka i przyoblec się w Chrystusa”. Szczególne wskazania w tym kierunku daje Rozdział 4 Listu do Efezjan.

 

FORMACJA NA SPOTKANIACH WSPÓLNOTY

Ze względu na to, że spotkanie wtorkowe ma przede wszystkim wymiar modlitewno-ewangelizacyjny, formacja dotyczy zasadniczych tematów związanych z:

ukazywaniem Kim jest Bóg i jak nawiązać relację z Nim, jak otworzyć się na Jego miłość i odrzucić fałszywe wyobrażenia o ,,surowym sędzi” czy „podglądaczu”, a otworzyć się na prawdę o miłosiernym Ojcu,

– ukazywaniem prawdy o ludzkiej słabości, grzechu, uzależnieniu człowieka od świata, o zamknięciu, egoizmie, oporze i lęku, który nas paraliżuje, o przeciwniku zbawienia i metodach, którymi się posługuje,

poznawaniem Osoby Jezusa Chrystusa, Jego czynów, nauki, motywacji, pragnień, zwłaszcza okrywanie sensu Wcielenia i tajemnic paschalnych; męki krzyżowej, śmierci, zmartwychwstania, wejścia do Chwały Boga i wiecznego królowania, którego widzialna pełnia nadejdzie na końcu czasów,

byciem uczniem Jezusa, porządkowaniem swojego życia według Jego nauki, z rozwojem wiary, podejmowaniem nawrócenia i stawianiem Jezusa w centrum życia, wyznawaniem Jezusa jedynym Panem i Zbawicielem, doświadczaniu duchowego zwycięstwa, uzdrowienia i uwolnienia w Imię Jezusa,

– z poznawaniem Ducha Świętego, odkrywaniem Jego działania w nas, przyjmowaniem Jego darów i charyzmatów i działaniem w Jego Mocy, zwłaszcza w dziele ewangelizacji,

– z życiem we wspólnocie, parafii i Kościele, z odnową życia sakramentalnego, zwłaszcza z ukazywaniem Eucharystii jako źródła i szczytu życia Kościoła, z poznawaniem nauki Kościoła, bogactwa Jego działalności, podejmowaniem misji, posłuszeństwem wobec hierarchii,

poznawaniem Pisma Świętego i modlitwą za pomocą Biblii, zarówno w indywidualnej lekturze duchowej, jak wtedy gdy Słowo proklamowane jest we wspólnocie, a zwłaszcza w liturgii,

– z rozwojem modlitwy w całym jej bogactwie, zarówno osobistej jak i wspólnotowej, zwłaszcza modlitwy uwielbienia i wstawiennictwa oraz adoracji Najświętszego Sakramentu,

– z kultem Matki Bożej, aniołów i świętych, nabożeństwami ku ich czci, ich roli w zbawieniu człowieka i misji ewangelizacyjnej,

– z podejmowaniem służby, czy to w wymiarze wspólnoty, czy w wymiarze naszego środowiska, do którego jesteśmy posłani,

– odkrywaniem czym jest ewangelizacja, kogo ewangelizować i jak, zwłaszcza w kontekście charyzmatu wspólnoty – ewangelizacji oikos,

– z tematami dotyczącymi powołania: przyjaźnią, czystością przedmałżeńską, rozeznawaniem duchowym, odpowiedzialnością, wiernością itd.

We wspólnocie proponowana jest także literatura duchowa służąca pogłębieniu tematów poruszanych podczas spotkań, często rozprowadzane są książki, filmy, dodatkowe materiały.

 

FORMACJA W MAŁEJ GRUPIE – KOMÓRCE

Jest to formacja oparta na osobistych relacjach z kilkoma członkami wspólnoty, w tym z animatorem – osobą doświadczoną w wierze. Dokonuje się ona podczas spotkań komórki w kościele oraz spotkania domowego. Cele komórki to: wzrastać w bliskości z Panem, wzrastać w miłości wzajemnej, dzielić się Jezusem z innymi, wypełniać misję w Mistycznym Ciele Kościoła, dawać i otrzymywać wsparcie, formować nowych liderów, pogłębiać własną tożsamość wiary. W komórce elementami formacyjnymi są:

dzielenie, które uczy postawy słuchania, otwartości na doświadczenie wiary innych, zaufania, rozmawiania o wierze,

modlitwa, w którą osobiście może się włączyć każdy członek komórki,

– wspólne spotkanie domowe, które uczy wspólnej modlitwy poza budynkiem kościoła, jest okazją do świadectwa, nawiązania bliższych relacji,

działania animatora, kontakt indywidualny z członkami komórki, budzenie odpowiedzialność za obecność i zaangażowanie w grupkę,

służba, udzielanie sobie wsparcia, które rozwija miłość i rodzi odpowiedzialność,

– wspólne przezywanie misji w naszym środowisku – oikos, dzielenie się jej owocami i trudnościami,

nauczanie Pasterza, zgodnie z rocznymi cyklami tematycznymi (np. o Modlitwie Pańskiej, błogosławieństwach Jezusa, Dekalogu, ewangelizacji OIKOS),

wspólne inicjatywy, zwłaszcza wspólne zaangażowanie w dzieła charytatywne, wspólna pielgrzymka czy uczestniczenie w dużym wydarzeniu.

Kluczowe dla rozwoju grupki jest podążanie za następującymi zasadami w dzieleniu się wiarą i życiem:

– Pamiętaj, że celem spotkania jest dążenie do Boga
– Nie wygłaszaj teorii, nie moralizuj: „należy…”, „powinniśmy…”
– Mów o sobie: „Ja tak czuję…”, „Ja tak robię…”
– Mów krótko i konkretnie – więcej słuchaj niż mów. Słuchaj serdecznie.
– Nie przerywaj, nie pouczaj, nie dyskutuj.
– Nie komentuj wypowiedzi innych, nie osądzaj – nawet w myślach.
– Nie narzucaj własnego tematu i sposobu prowadzenia spotkania.
– Nie narzekaj: „Takie czasy, dzieci, praca, obowiązki – brak czasu dla Boga…”
– Dziel się głównie tym, co dobre, co pozytywne, co buduje i umacnia innych.
– Ciesz się, że spotykasz się właśnie z tymi ludźmi.

 

FORMACJA NA REKOLEKCJACH

We wspólnocie prowadzimy szereg rekolekcji. Najczęściej mają one formę zamkniętych rekolekcji wyjazdowych, odbywających się od piątku wieczorem do niedzieli po południu w Kaniach Helenowskich. Tematyka rekolekcji to przede wszystkim: rekolekcje ewangelizacyjne, szkoła modlitwy, rekolekcje dla animatorów, rekolekcje o uzdrowieniau wewnętrznym, o budowaniu relacji, o rozeznawaniu powołania, o wspólnocie.

 

FORMACJA ZAANGAŻOWANYCH W SŁUŻBĘ

Drugi etap formacji najczęściej dokonuje się w ramach współpracy z animatorem w celu podejmowania służby w komórce (na przykład: organizowanie spotkania domowego, poprowadzenie modlitwy, poprowadzenie spotkania komórki), a następnie w ramach diakonii i spotkań formacyjnych związanych z konkretnym typem służby. Formacja taka prowadzona jest między innymi przez diakonię modlitwy wstawienniczej (coroczne warsztaty), kurs Alpha (wyeekendy szkoleniowe, konferencje, materiały), diakonię ewangelizacji (rekolekcje, spotkania, warsztaty mówienia świadectwa), diakonię uwielbienia (warsztaty uwielbienia, udział w Muzykolekcjach), diakonię patriotyczną (spotkania z osobami zasłużonymi dla Ojczyzny, wykłady, wyjazdy), diakonię maryjną (wyjazdy do sanktuariów, konferencje, dni skupienia) czy diakonię miłosierdzia (dni skupienia, spotkania formacyjne, inicjatywy w konkretnych miejscach). Przy okazji dużych wydarzeń ewagelizacyjnych takich jak Przystanek Jezus, Kongres Nowej Ewangelizacji, Ogólnopolska Konferencja Alpha, Ogólnopolska Szkoła Ewangelizatorów prowadzone są rekolekcje i warsztaty inspirujące rozwój w konkretnej służbie. Oczywiście formuje też też sama służba, zwłaszcza przeżywana jako bezinteresowny dar, we współpracy i posłuszeństwie wobec odpowiedzialnych,  w jedności i wierności, które pozwalają oglądać ,,wielkie dzieła Boże” dokonujące się Jego Mocą mimo naszej słabości.

 

FORMACJA ODPOWIEDZIALNYCH

We wspólnocie istnieje następująca hierarchia odpowiedzialnych:

– Pasterz wspólnoty,

– moderacja (kilkanaście osób odpowiedzialnych za przygotowanie spotkań i kalendarza formacyjnego),

– opiekunowie animatorów i liderzy diakonii,

– animatorzy i osoby od lat zaangażowane z służbę.

Grono to tworzy Przymierze Wody Życia. Zasadniczym spotkaniem formacyjnym dla odpowiedzialnych jest wtorkowe spotkanie w sali św. Faustyny o godzinie 19.00. Odbywa się ono w cyklu miesięcznym, w ramach którego mają miejsce konferencje Pasterza, wykłady z duchowości, spotkania grup animatorów, wspólna modlitwa za całą wspólnotę. Raz na dwa miesiące odbywają się domowe spotkania grup animatorów, zgodnie z przygotowaną przez moderację tematyką.

DEKALOG ANIMATORA

– Módl się do Boga Ojca, aby przez Jezusa Chrystusa napełnił Cię Duchem Świętym Ef 5,18-19
– Bądź autentycznym świadkiem Ewangelii: ludzie wierzą słowom, kiedy są potwierdzone życiem Rz 1,16-17;1J 1,1-3
– Módl się codziennie za każdego członka grupki Jk 5,14-16
– Odezwij się w ciągu tygodnia. Jeden telefon lub jedno spotkanie stwarzają miłą atmosferę. Hbr 13,1-3
– Zrób się sługą swoich braci i ucz ich uczyć innych. 2Tm 2,2
– Módl się o owoce spotkania Twojej grupki. Ga 5,22-23
– Bądź gotowy do dawania świadectwa w swojej grupce. 2Tm 1,8-9
– Stwarzaj klimat przyjaźni i radości podczas spotkania grupki. Ef 4,29-32
– Nie przyjmuj postawy nauczyciela (władcy), ale bądź sługą. Rz 12,3-5
– Zgłębiaj w każdym sercu zapał do ewangelizacji. 1Kor 9,16

 

FORMACJA RODZIN

We wspólnotach Rodzin formacja prowadzi z jednej strony do budowania rodziny jako domowego Kościoła, opartego o miłość, dialog, wspólną modlitwę i czystość małżeńską, będącej środowiskiem sprzyjającym przekazywanie wiary dzieciom, a z drugiej strony do odkrywania i podejmowania misyjnego wymiaru rodziny, jako cząstki kręgu znajomych, wspólnoty, parafii i Kościoła. Jest to przede wszystkim misja wobec innych rodzin, zwłaszcza młodych małżeństw, często pogrążonych w kryzysie i nie odnajdujących się w Kościele. Jest to więc także formacja skierowana na podejmowanie współpracy z kapłanami, parafiami, instytucjami związanymi z rodziną tak by szukać nowych przestrzeni do dzielenia się wartością chrześcijańskiej rodziny.